“…ต้นไผ่อันร่มรื่นในวัดอุโมงค์…”
บริเวณวัดอุโมงค์ปรากฏต้นไผ่จำนวนมากมายให้ความสวยงาม และร่มรื่นภายในบริเวณวัด ต้นไผ่ที่ปรากฏในวัดอุโมงค์ มีความหมายพิเศษกว่าไผ่ทั่วไป
ต้นใผ่ในบริเวณวัดอุโมงค์
ในหนังสือปัญหาเถรจันทร์ กล่าวว่านามเดิมของวัดอุโมงค์ มีนามว่า วัดเวฬุกัฏฐาราม โดยคำว่า เวฬุ นั้นเป็นภาษาบาลี มีความหมายว่า ไผ่ ด้วยเหตุว่าในบริเวณที่ตั้งของวัดแต่ดั่งเดิม เป็นป่าที่มีต้นไผ่ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จนกระทั่งมีการนำมาตั้งเป็นนามของวัดดังกล่าวมา
